Hoe het allemaal begon

Er valt geen eenduidige reden te geven waarom ik geen gebruik maak van een smartphone. Ik kan je wellicht even vertellen hoe het allemaal is begonnen. Het begon bij het schaamtegevoel na aangesproken te zijn op mijn smartphonegebruik door mijn beste vriend. Het ging hem niet per se om de tijdspanne tussen het moment dat ik mijn smartphone uit mijn zak haalde en hem weer opborg, maar de context waarin ik mijn telefoon gebruikte. Zoals – heel asociaal, en dat besef ik – een avondje uit. Ik kon duidelijk de irritatie in zijn stem horen. Sterker nog, de telefoon die ik des tijds gebruikte (iPhone 6) was geleend. Van mijn beste vriend.

Heel filosofisch ben ik gaan nadenken. Wat was er gebeurd als ik geen smartphone had? Precies, dan was ik nooit door hem aangesproken en had ik mij de avond waarschijnlijk veel beter kunnen herinneren. Ik heb aan mijn smartphonegebruik een vergelijking verbonden, namelijk een middagdutje. Naast dat een middagdutje energie oplevert en het gebruik van je smartphone je juist energie kost, zijn het beide momenten dat je je afzondert van de buitenwereld en je geen idee hebt wat er om je heen gebeurt.

Na een kleine zelfanalyse ben ik de mensen om mij heen gaan waarnemen door wat langer naar ze te kijken dan normaal nodig is, a.k.a staren. Ik schrok van het gedrag. Het begon mij te verbazen hoe lang een telefoon eigenlijk meegaat nadat het bijna 30 keer per uur uit de broekzak wordt gehaald. Ik zou dit stuk verpesten als ik het zou dramatiseren, maar het moment dat ik zag hoe anderen hun mobieltje gebruikten, kreeg ik het besef en fluisterde ik zachtjes: “Ik moet ontkomen en genezen van de grote wereldwijde smartphoneverslaving”.

Het eerste dilemma deed zich al voor. Hoe houd ik nu contact met al mijn vrienden? Ik doe alles op mijn smartphone, zoals nutteloze dingetjes op Aliexpress bestellen. Hoe moet dit nu verder? Op de eerste vraag kon ik vrijwel direct antwoord geven. De sms, een nostalgische manier om je moeder met slechts 160 tekens te laten weten dat je mee-eet met de vraag of je je klasgenoot mee naar huis mag nemen. De tweede vraag was ook niet moeilijk. Ik probeerde juist de hele situatie om te draaien. Alle troep met zijn afkomt uit het Aliexpress warenhuis is regelrecht in de prullenbak beland.

Later kwamen de wat serieuzere problemen kijken. Hoe behoud ik het contact met alle vrienden die ik heb gemaakt tijdens mijn reizen naar Rusland en Kazachstan? Niet alle Russen hebben WhatsApp, maar ook zeker niet alle Russen hebben Facebook. Daarnaast is sms’en naar het buitenland – laat staan buiten Europa – peperduur. Een kleine troost was het feit dat mijn ‘reisvrienden’ waar ik de beste band mee heb, wel beschikken over Facebook. Een bericht met mijn afscheid en alternatieve contactgegevens vertaald in drie talen heb ik massaal verstuurd naar al mijn contacten op WhatsApp. Dit ging gepaard met een aantal negatieve reacties en betogen met de boodschap dat ik door zou draven in mijn experiment en gedachtespinsels. Door mijn koppigheid heb ik drie dagen na mijn afscheid mijn WhatsApp-account verwijderd en de geleende iPhone 6 teruggegeven aan mijn vriend.

Aangezien ik snel de neiging heb terug te vallen in een situatie waar ik juist net ben uitgekomen, heb ik het zekere voor het onzekere gedaan. Alle smartphones die ik nog had liggen van de afgelopen jaren heb ik gedoneerd aan Stichting AAP. Ik wilde ze niet verkopen omdat de meeste telefoons die ik bezat goedkope Chinese telefoons waren die toch niet meer lang mee zouden gaan. Als alternatief gebruik ik nu de oude Nokia van mijn moeder.

Ik wil de distantie die ik heb genomen van mijn smartphone graag door laten gaan als experiment, waarbij ik stukje bij beetje meer probeer los te laten van deze snufjesmaatschappij. Wat is er nou klassieker dan al je schoolverslagen schrijven in de openbare bibliotheek?

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.