Wit-Rusland: de onontdekte glorie van Europa

Onontdekte schoonheid. Dat is de naam die ik geef aan de glorie in het Oosten van ons continent. Ga nu eens na: wat weet jij over Wit-Rusland? Ik wil je wat vertellen over dit mysterieuze land en waarom je er heen zou moeten gaan.

De allerlaatste dictatuur. Eén van de meest bekende uitspraken als het gaat om Belarus, oftewel: Wit-Rusland. Het beeld dat Wit-Rusland afgeeft aan de westerse wereld is niet bepaald positief. De president, Aleksandr Loekasjenko, heeft het land in een groot isolement gestopt met al zijn omstreden wetten en zijn narcistische houding tegenover het Wit-Russische volk. Aangezien Loekasjenko bij voorbaat al zal falen bij het herstel van het imago van zijn land, zal ik hem – als onafhankelijke westerling – een handje helpen. Hier gaan we:

Allereerst, Wit-Rusland is niet hetzelfde als Rusland. Ja, ooit hoorde het tienmiljoen-koppige land bij de USSR, de voormalige Sovjet-Unie, maar tegenwoordig is het zelfstandig. Op papier dan, want Rusland en haar inwoners zien het land nog steeds als hun achtertuin. Misschien is dat ook wel terecht met een president die niet kan kiezen tussen het grote Rusland en de EU, waardoor Rusland nog steeds de grootste handelspartner is. Eén lichtpuntje: hoewel we voor Rusland nog altijd een visum nodig hebben om het land in te kunnen reizen, mogen wij zónder visum Wit-Rusland gewoon betreden en er verblijven voor maximaal zes dagen.

Ik noem het land misschien wel onbekend of onontdekt, maar zijn de Wit-Rusland reisorganisaties en goedkope vliegtickets niet gewoon onbekend of onontdekt in Nederland? Nederlandse toeristen staan namelijk ver onderaan het lijstje van meest frequente toeristen, waarbij landen als Bulgarije, Griekenland of zelfs Egypte de meeste toeristen in Wit-Rusland lijken te hebben. Misschien leren we weinig over dit land omdat we er simpelweg geen belang bij hebben ons tot deze kennis te verschaffen. Ik ben het niet eens met die stelling. Ik denk namelijk dat Wit-Rusland op culinair- en recreatief gebied juist heel veel te bieden heeft en de Nederlandse jeugd graag het energiedrankje vervangt met verse sap uit de berk.

Berkensap. Het is een natuurlijke sap die in Wit-Rusland gewonnen wordt uit de berk. Het smaakt lichtzoet en heeft een beetje de kleur van Bitterlemon. Traditioneel wordt het sap handmatig afgetapt door middel van een soort infuus en een emmer of luchtdichte zak, maar tegenwoordig gaat dit allemaal machinaal en wordt een overdruk gecreëerd. Ik geef toe dat deze sap niet alleen in Wit-Rusland wordt gewonnen, maar ook in andere landen op het noordelijk halfrond. Dat komt vooral door het klimaat: de berk zuigt in de lente het grondwater op bij het dooien van de sneeuw. Hierdoor ontstaat een sapstroom. Als de grond ‘s winters bevroren is geweest, betekent dat er een rijkere sapstroom door de boom vloeit. Je zal berkensap dan ook niet snel in het zuiden van Europa vinden, maar vooral in landen als Rusland, Noorwegen, Zweden, Finland en zelf delen van China! Wit-Rusland is ook één van die landen. In Wit-Rusland wordt het uiteindelijk product ‘biarozavy sok’ genoemd.

Een ander product waar Wit-Rusland bekend om staat, zijn de aardappelen. De ‘kartoshka’. In Oost-Europa worden vaker aardappelen gegeten en als traditioneel gerecht gepresenteerd (denk aan de knoedel), maar Belarus staat er algemeen om bekend de beste aardappelen te produceren. Deze worden uiteraard gerooid met landbouwmachines van het merk Belarus: een tractormerk uit Wit-Rusland dat maar liefst honderdduizend tractoren per jaar produceert en exporteert. Je ziet ze overal rijden in het voormalige Oostblok. Op het land, maar ook gewoon op de luchthaven van Kiev in Oekraïne. Beetje jammer dat ik niet zoveel over de aardappel zelf weet te vertellen, maar één ding weet ik wel: Wit-Rusland is wat dat betreft toch wel een soort concurrent van Nederland op agrarisch gebied.

Waarom Wit-Rusland op recreatief gebied zo ideaal is, is in mijn visie de ongerepte natuur. De natuur lijkt er – in tegenstelling tot die van Nederland – onaangeraakt. Rivieren stromen ongecontroleerd door het land en de vlaktes en bossen lijken eindeloos. Wit-Rusland bezit samen met Polen nog één van de laatste oerbossen. Deze verdwijnen snel door de kap, maar voor wie wil, kan deze bossen nog steeds bezoeken in het gebied Belavezjskaja Poesjtsja. Dit is een gebied dat niet ver van de Poolse grens ligt en door de nieuwe visumregeling zeker de moeite waard is te bezoeken.

Wonen in Wit-Rusland is iets wat ik je niet wil aanraden. Wit-Rusland is niet vrij en er heerst een autocratische sfeer in het land. De president is al jaren aan de macht en de corruptie groeit met de dag. Bepaalde politieke opvattingen zijn al de reden voor een afwijzing op de universiteit en de doodstraf als vonnis bij een rechterlijke vervolging komt nog gewoon voor. Ook als homo ben je niet veilig in Wit-Rusland. Het land heeft dus nog een flinke weg te gaan, maar toch: misschien is Wit-Rusland over een aantal jaren wel dé toeristische spot voor jonge koppeltjes met een klein budget. Alles is daar betaalbaar, ook de militairen en politieagenten op straat.